Ik pakte mijn telefoon om een foto te maken van de prachtige zonovergoten heide waar ik was met mijn man en kinderen. Zonder reden opende mijn vinger de facebook app. Bovenaan las ik een bericht dat een schok in mij teweeg bracht.

Schermafbeelding 2017-09-25 om 09.39.15

Boom!

Kathi. She was such a light.

Kathi

Ik leerde Kathi kennen tijdens een online programma dat we beiden volgen. We werden aan elkaar gekoppeld als business buddies. We spraken elkaar via Skype: ik vanuit het Noorden van Nederland, zij in California. Het was altijd zoeken hoe we elkaar konden vinden, want het tijdverschil en ons energie-level maakte dat niet altijd makkelijk. Maar, we deden het wel.

We hebben beiden uiteindelijk (nog) niet veel gedaan met het programma, maar voelden dat het al zoveel had opgeleverd doordat we met elkaar in contact kwamen.
Alleen dat al had het de aanschaf van het dure programma waard gemaakt.

Alsof het zo had moeten zijn. We pasten echt goed bij elkaar.
Onze energieën blenden mooi, onze life stories lagen op een lijn.
Beiden hadden we de dood in de ogen gekeken.

Beiden kenden we de betrekkelijkheid van het leven.
Dus we gingen meteen voor realness, voor diepgang, voor wat er écht toe doet.

Heart-song message

Ik schrijf vandaag over haar, omdat ik graag woorden wil geven aan de woorden die voor haar zo belangrijk waren.
Waar ze over vertelde in die gesprekken.

Ze beschreef haar proces en wensen die ze had om haar werk nog meer aan te laten sluiten op de core-boodschap die ze voor anderen had.

You don’t wanna die with your voice still inside you

Van alle gesprekken bleef die zin het meeste hangen. Je kon voelen dat zij één was met de essentie van die zin.
Alles wat ze er omheen vormde, hoe ze erover sprak… het klopte gewoon.

Belangrijk om te weten: de formulering van deze zin vond plaats voordat ze ziek werd drie maanden geleden.

Des te meer kracht draagt ze in zich, zou ik zeggen. Want ja, als iemand om ons heen (bijna) overlijdt, worden we ons bewust van de tijd die we hebben, of niet hebben. Besluiten we eruit te halen wat erin zit.

Maar hoe mooi zou het zijn als zoiets daar niet voor nodig is.
Dat we een manier kunnen vinden – onze eigen manier – om onze ‘song’ te laten horen, onze stem te bevrijden en onze ‘uniqueness’ stem en vorm te geven.
Omdat we zo bedoeld zijn. omdat er van ons allen maar 1 versie is. Omdat we het waard zijn om onze stem te laten horen.

Dat we uit onze comfort-zone kunnen komen, ons niet laten bepalen door wat anderen wel niet van ons denken.
That we sing our song, we share our story and our gifts.
Because we need to do so, in order to really live.

Vaarwel

Ik ben niet verbonden met Kathi’s familie. Maar voel me wel verbonden met haar en haar energie.
Moet je nagaan, hoeveel indruk een vrouw kan maken op de wereld.

Ik denk lees, denk en luister terug. En deel deze post graag met jullie.
Ter inspiratie.
Ter herinnering aan deze mooie vrouw, met een prachtige bevrijde en eigen voice.
Dit was haar stem, tijdens de uitvaartdienst van haar man Menno, tijdens de post twee jaar geleden.
Ik stel me voor hoe haar eigen dienst zal zijn, en hoe haar stem daar door zal klinken.
Door iedereen heen die daar aanwezig zal zijn.
En door iedereen all over the world, die haar in z’n hart draagt – en die licht en liefde stuurt.

Mooi en hartverwarmend zal het zijn.
Dat is een ding wat zeker is.

Kathi, you were such a light.

Thank you for being part of life.
I promise you, I will do whatever I can to not die with my voice still inside me.
Like you did.

Namaste.

Kathi

Love,

leontinesignature