Soms wordt je gedwongen om ‘naakt’ te zijn. Soms word je door de omstandigheden van het leven met je rug tegen de muur gedrukt. Zo herinner ik mij dat ik tijdens de mensonterende behandelingen in het ziekenhuis die ik onderging om de leukemie te boven te komen, dat ik steeds het beeld had van mezelf: met de rug tegen de muur, naakter dan naakt. Ik kon niets meer verhullen. Mijn haar was weg, mijn contouren waren niet meer van mijzelf, ik was niet meer baas over mijn leven. Anderen zorgden voor mijn kinderen, ik deed niet meer mee aan het gewone leven. De pijn en ellende was groter dan je denkt te kunnen dragen. En toch. Er gebeurde iets heel positiefs. Ik werd zichtbaar in mijn ware kracht.

Het zijn geen fraaie momenten voor ons gevoelsleven, wanneer we zo met onze rug tegen de muur worden gedrukt door het leven. Maar het heeft een positief bijeffect want je wordt geholpen bij iets dat zonder hulp behoorlijk lastig kan zijn: ontdekken hoe je ‘naakt’ op je best kunt zijn. Zien welke kracht en schoonheid naar voren komt wanneer je niet langer al je omhullingen in stand kunt houden.

Naakt op je best

Naakt gaat natuurlijk niet over bloot zijn, zonder kleren (al is dat wel een issue voor bijna elke vrouw …)
Naakt gaat hier om ‘niets-verhullend’.
Niet iets afschermen, niets pretenderen, niet aanpassen.

Het gaat om de afwezigheid van opschmuck.
Naakt is eigenlijk een plastisch beeld voor ‘authenticiteit’.
Naakt ben je precies zoals je bent. Het is wat overblijft als je alles afpelt, uittrekt, alle omhulsels weghaalt.
Het is de pit in de vrucht.

Vaak is het moeilijk om je mooi, aantrekkelijk en krachtig te wanen wanneer je letterlijk of figuurlijk bloot bent.
Het idee dat je iets moet zijn, iets moet voorstellen, iets moet bereiken, het goed moet doen volgens bepaalde uiterlijke normen – zit zo diep in ons geworteld dat het echt niet meevalt.

Als je geen verhulling draagt, heb je ook niets te verbergen.
Als je geen maskers op hebt, hoe je je niet te verschuilen.

Als je je niet beter voordoet dan je bent, hoe je niet op je tenen te lopen en boven je macht te werken.
Als je geen doekjes hebt om er omheen te winden, hou je tijd over om te doen waar het werkelijk om gaat.

Als je bent wie je bent. Precies zoals je bent.
Niet groter, niet kleiner dan je bent.
Maar precies zoals je bent.

Dan kan er ook niets tegenvallen. Op z’n minst kun je niet meer door de mand vallen.
Dan is het wat het is.
Jij bent wie je bent.
Punt.

Rust.

Het is.

Rust.

Genieten van rust & ruimte

Wanneer je het niet moeilijker maakt dan het is (zowel niet meer drama toevoegen dan noodzakelijk, als niet meer je image buitensporig oppoetsen) – dan ontstaat er ruimte. Je voelt het in je borstkas, in je buik. In de ruimte om je nek en hoofd heen.

Het is haast oorverdovend.
Ik zie het elke keer gebeuren in coachingsessies, het is een voorrecht er getuige van te mogen zijn:
Er is drukte en ruis. Het lijkt onvermijdelijk.
Totdat het indaalt – dat het is wat het is. Je bent wie je bent.
En dat dat precies is wat het zou moeten zijn.

Dat je genoeg bent.
Precies zoals je bent.
Dat je recht hebt te bestaan.
Gewoon omdat je bent. Omdat je geboren bent. Omdat je bestaat.

Bestaansrecht hoef je niet te verdienen. Je hoeft niet eerst wat te bewijzen. Je hoeft niet eerst wat te presteren.
Je hebt het recht, gewoon omdat je er bent.

Als dat genoeg is, dan ontstaat er immens veel ruimte.
Voel je je licht.

Er is ruimte, waarin kan ontstaan wat wil ontstaan.
En als er even niets ontstaat is dat ook prima.
Want in die rust is ruimte heerlijk. Een genot.

Niet een leeg gat dat snel gevuld moet worden.

Hoe ken jij die momenten?

  • Hoe ken jij momenten van ‘naakt zijn’ of van ‘met je rug tegen de muur staan’ in je leven?
  • Waren dat vrijwillige momenten of werd je door ‘het leven’ ertoe gedwongen?
  • Wat kostte het je?
  • Wat leverde het je op?
  • Zie je misschien op dit moment in zo’n situatie van met je rug tegen de muur gezet worden? Wat heb jij daarin nodig?

Laat hieronder in de comments weten wat dit bij jou oproept.
Het beantwoorden van deze vragen doe je niet alleen voor jezelf (het helpt je reflecteren op jezelf en jouw ontwikkelingen). Maar ook voor elkaar. Samen weten we zoveel meer! Samen voelen we ons niet alleen in onze ervaringen (die toch veelal universeel zijn). Samen ontdekken we dat we samen maar ook alleen zoveel krachtiger zijn dan we dachten.

En als ik iets voor je kun doen, laat het me weten.
I’m here for you.

Liefs,

leontinesignature