Taal is zo ontzettend belangrijk. De kracht van woorden wordt nog zo vaak onderschat. Het zorgvuldig kiezen van de juiste woorden op het juiste moment. Het is een thema waar ik graag een keer een lange les of een workshop aan wijdt.

Voor nu wil ik je aandacht richten op 2 woorden die je beter kunt vermijden.
Omdat het je helpt sneller te komen waar je wilt zijn en om meer te leven vanuit je eigen waarachtigheid.

Als

Mijn moeder zij vroeger altijd: “As is verbrande turf” (lees: aan ‘als’ heb je niets). Ze is opgegroeid in Drenthe, op het veen. Turf is letterlijk ‘verbrand veen’ waaruit brandstof gemaakt werd. Turf paste dus in hun woordgebruik. Haar vader zei het ook altijd tegen haar. Ik betrap mezelf erop dat ik het ook aan mijn kinderen zeg. Het is enerzijds een boeren gezegde, dat in 1e instantie misschien wat dommig overkomt. Maar als je er goed over nadenkt, het is eigenlijk een enorm wijs gezegde. Zoals Drentse boeren en zakenmannen wel vaker eigenlijk heel slim en zijn. Er zit oerwijsheid in: aan ALS heb je helemaal niks. Want spreek ‘als’ op z’n Drents uit en je hebt ‘as’. En as is verbrande turf. Een waarheid als een koe. ‘Als’ als belofte beloofd je helemaal niets. ‘Als’ als voornemen heeft weinig daadkracht in zich.

Ik raad je aan om vanaf nu het woord ‘als’ te vervangen door ‘wanneer’. Het heeft alles te maken met de implicatie die achter deze twee woorden verscholen ligt.

‘Als’ impliceert een mogelijkheid. Het zou kunnen dat het gaat gebeuren, het kan ook zijn dat het níet gaat gebeuren. Luister maar eens naar dit voorbeeld: “Als ik alle was heb opgeruimd kan ik rusten.” Zowel de opgeruimde was, als het rusten is hierbij bepaald niet gegarandeerd. Er zit weinig power achter, weinig daadkracht of zelfzorg.

‘Wanneer’ impliceert dat het al gebeurt is in je verbeelding. Je besluit dat het gebeurd gaat zijn. En je zegt erachteraan wat je gaat doen, ervaren wanneer dit geschied is.
Luister maar: “Wanneer deze was is opgeruimd, ga ik rusten”. Het is geen vraag of de was opgeruimd gaat worden. Je verteld jezelf in die bewoording eigenlijk dat je besluit dat je het echt gaat doen, er zit een vast voornemen in, een commitment.

‘Als’ heeft een misschien in zich. Die maakt dat je ruimte over laat om het ook niet te laten gebeuren, of jezelf ergens van terug te trekken. Misschien zelfs ergens onderuit te komen. ‘Wanneer’ maakt het concreter. Ook al heb je er nog geen tijd aan gekoppeld, laat je ruimte open voor hoe lang het zal duren, maar je geeft aan DAT het gaat gebeuren.

Hoor het verschil nog eens: “Als ik alle vrouwen heb gebeld die op mijn lijstje staan, heb ik een beter zicht op wat mogelijk is voor een bijeenkomst voor volgende maand.”
Dat klinkt toch anders dan. “Wanneer ik alle vrouwen heb gebeld die op mijn lijstje staan, heb ik een beter zicht op wat mogelijk is voor een bijeenkomst voor volgende maand.” 

Wen jezelf aan om elke keer wanneer je het woord ‘als’ uit je eigen mond te horen, te bedenken wat er gebeurt en hoe het anders zou zijn als je ‘wanneer’ zou gebruiken

Eigenlijk

‘Eigenlijk’ is een woord dat wij gemiddeld genomen totaal verkeerd gebruiken. We gebruiken het in een oneigenlijke vorm en doen dat bizar vaak, soms bijna in elke zin.

‘Eigenlijk’ kun je op slechts twee manieren productief gebruiken:
– ‘De eigenlijke oorzaak’ (werkelijke oorzaak)
– ‘De eigenlijke pijn’ (wat echt zo is)

Al het andere is vaak een omleiding, een afleiden, een uitstellen, een verdoezelen.

“Eigenlijk weet ik dat ik heel moe ben, maar ik moet echt nog even mijn werk afmaken.” Duhuhhhh. Je zegt dus dat je bewust over je grens heen gaat.

Eigenlijk wil ik naar Zwitserland, maar dat is nu te duur dus ik ga nu naar Duitsland.” Dus je kiest niet bewust voor Duitsland. Je bent met je verlangen in Zwitserland en Duitsland wordt een soort tweederangs tripje.

“Ik vind eigenlijk niet leuk dat je zo doet.” “Ik vind eigenlijk dat je me wel terug moet betalen” Hoezo ‘eigenlijk’? Wat maakt dat je het niet rechtstreeks durft of kunt zeggen? Grote kans dat de sociale angsten hier een belangrijke rol spelen: aardig gevonden willen worden, niet veeleisend over willen komen, onzekerheid verbloemend, etc.

Let op wanneer en hoe vaak je het woord eigenlijk gebruikt. En let eens op in welke situaties of sferen je dat doet. Zelf neig ik er bijvoorbeeld meer naar in tijden waarin ik al over mijn grenzen heen ben, slecht voor mijn eigen noden kan opkomen en me onzeker voel in gezelschap, het lastig is mijn mening rustig te brengen.

Reflecteer op jezelf en laat je reactie achter:

  • Gebruik jij deze woorden wel eens?
  • Was je je bewust van de onbewuste werking ervan?
  • Wat zou het je kunnen winnen door je taalgebruik te verfijnen?
  • Ken jij andere woorden die jezelf ondermijnen zonder dat je het doorhebt? Laat het weten!

 

Liefs,

leontinesignature