Soms is het tijd om oude draadjes af te wikkelen, oude appeltjes van de boom te plukken, een punt te zetten, een hoofdstuk af te sluiten. Zodat er nieuwe ruimte ontstaat. Zodat het Universum weet dat het tijd is voor het nieuwe, en ik volop beschikbaar ben voor dat nieuwe.

Vandaag is zo’n dag voor mij.

Ik heb zojuist de website van mijn vorige bedrijf School for Executives uit de lucht gehaald. De borden bij de oprit en de parkeerplaatsen zijn weggehaald. De visitekaartjes in de prullenbak gedaan. INnerlijk besloten, uiterlijk bekrachtig. De School for Executives is niet meer. Niet weggemoffeld in schaamt en stilte, Bij deze hardop. Vanuit dankbaarheid en vertrouwen in wat het leven mij (en daarmee jou) bracht. Zie onder voor een memorie-lane in plaatjes.

Transformerende vorm

De School for Executives had ik opgericht om meer menselijkheid in organisaties te bewerkstelligen. Ik sta nog steeds achter de missie. Maar gedurende mijn ziekte- en herstelproces ontdekte ik dat de vorm niet meer bij me past.

Ik maak me nog steeds sterk voor meer menselijkheid, meer ruimte om te zijn met wat is. Omdat het leidt tot meer geluk en meer succes. Ik ben me alleen gaan richten op vrouwen, dit verlangen ontstond toen ik ziek was en een oerverlangen voelde branden in mezelf naar de aanwezigheid van vrouwelijke energie om me heen. En de noodzaak dat vrouwen gaan staan, hun plek nemen, empowered raken, en wel via de perfect onvolmaakt weg. De weg van kwetsbaarheid, menselijkheid.

En zo geschiedde dat Perfect Onvolmaakt geboren werd in de huidige vorm.
Ik voel me daar thuis.
Het doet er toe.
Het maakt me gelukkig om vrouwen een stap verder te helpen in hun ontwikkeling, hun innerlijke groeiproces en ze de (zachte) kracht te bieden om hun licht te laten schijnen. En zo een olievlek te veroorzaken.

Afhechten om vrij te zijn

Eigenlijk bestond de School for Executives al niet meer. Ik werkte er niet meer in/ voor. Ik schreef er geen blogs en artikelen meer voor. De naam was al verwijderd van mijn sociale profielen. Mijn gastblogs namen de School for Executives waren reeds gestopt. Ik besprak geen nieuw werk meer voor de School for Executives. En toch – er waren losse eindjes, sporen van het nog latent aanwezig zijn ervan.

Elke keer als ik ze tegen kwam, kreeg ik een weeïg gevoel in mijn buik. Zonde. Want de intentie van School for Executives was raak, puur en kloppend. Voor dat moment, voor de oude Leontine.

De nieuwe Leontine (zo noem ik mezelf na de wederopstanding van de acute leukemie) wil wat anders. Kan wat anders. Past iets anders. Heeft iets anders te doen en te brengen.

So. Let’s do so.
Let’s turn my mess into my message.
So that you can follow my example
I would be honoured to guide you on that transformational journey.

Let’s shine bright met Perfect Onvolmaakt.
Tussen de Perfect Onvolmaakte Sisters.
I love it!

#dankbaar  #proces #afscheid  #nieuwbegin  #Iamopentoreceive  #turnyourmessintoyourmessage  #PerfectOnvolmaakt

leontinesignature

Tot besluit een visuele memorie-lane van de School of Executives:

Schermafbeelding 2017-02-01 om 17.12.11

Schermafbeelding 2017-02-01 om 17.12.04

Schermafbeelding 2017-02-01 om 17.12.29

Schermafbeelding 2017-02-01 om 17.12.39

Schermafbeelding 2017-02-01 om 17.12.55

Schermafbeelding 2017-02-01 om 17.13.10

Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.46.22 Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.46.32 Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.46.44 Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.46.55 Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.47.09 Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.47.20 Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.48.10

Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.48.31

Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.48.41

Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.48.50

Schermafbeelding 2017-02-01 om 16.48.56