Hoe kun je eigenlijk lief zijn voor jezelf?

Het is net Valentijsdag geweest. Als je al in de (commercieel geworden) boodschap gelooft, dan is het waarschijnlijk zo dat je je op het uiten van je liefde voor de ánder richt.

En dan is het ook nog-net-geen-voorjaar, we zitten in de staart van de winter. Die altijd harder aankomt dan gedacht. We hebben behoefte aan zon, aan warmte om ons lichaam te kunnen laten ontspannen. We lopen met het ene virus na het andere. Onze neuzen zijn rood van het snuiten. Onze hoofden doen pijn van het hoesten. We zijn nog moeier dan anders omdat we onze rust ook niet krijgen. Niet echt ziek, ook niet echt lekker. Doorgaan om het doorgaan. Gevolg: er komt een moment dat je je gaat afvragen of het echt niet nodig is om even een stapje terug te doen.

Ik zat vanmorgen bij de dokter. Ik heb last van van alles en wilde uitsluiten dat het niets ernstigs is – op zich niet gek na de 3 jaar die ik achter me heb. Maar langzamerhand vertelde ik meer, en vroeg ze meer en kwam ze met de suggestie dat het echt een kwestie van teveel voor een ander, te weinig voor mezelf zorgen is. “Daarin verschil je niet van een ander. De gemiddelde vrouw van jouw leeftijd, met gezin, relatie (of gebrek daaraan), werk, sociaal leven – ze komen hier allemaal met als klacht nr. 1: stress. Fysieke klachten (spierspanning, hoofdpijn, zenuwpijn, slapeloosheid, moeheid, buikpijn, etc.) doordat ze te lang te hard doorlopen – zonder daarbij goed voor zichzelf te zorgen.”

Oops. Die kwam even binnen. Ik gaf haar een glimlach van herkenning.

‘Maar dit weet je toch allemaal wel?’ zei ze. Ik glimlachte nog eens, iets breder.

‘Ga es rustig doen en lees je eigen blogs eens na, dan weet je wat je nodig hebt.’

Ok. Beloofde ik. Ik zag mijn verf en mijn tekenpennetje en kreeg zin in een visuele les. Dan geef ik door wat ik vanmorgen leerde en dan kan ik ondertussen lekker tekenen en schilderen. Vind ik leuk. Is ontspanning. Ik schuif de reeds ingeplande les voor volgende week wel op. Deze is eerst belangrijk.

Juist nu.

Begin een valentijnsdag voor jezelf.
Of een valentijs-uurtje 3x per week. Als het maar met jezelf is.

Verzin er iets op.
Doe ik ook.

Dus: een visuele les over lief-zijn-voor-jezelf:

2017_02_15_20_04_19

Herkenbaar?

Hoe ziet jouw ‘valentijnsdag met jezelf’ eruit?
Wat doe je dan? En wat laat je?

Stel dat jij een dergelijke tekening zou maken, hoe zou die eruit zien (en maak me gek: durf je hem hieronder te posten? Zou het gewéldig vinden! Vooral lekker perfect onvolmaakt houden he…. het is alleen zichtbaar voor de Perfect Onvolmaakt Sisters!).

Liefs,

leontinesignature