“Het kan niet altijd feest zijn”. Het is een uitspraak die me irriteert, omdat ‘ie zo beperkend is. Tegelijkertijd, er zit wel een kern van waarheid in….

Alles heeft een ritme

Er bestaat niet voor niets zoiets zoals eb en vloed, zoals zomer en winter, zoals dag en nacht, zoals inademen en uitademen. Het zijn natuurlijke ritmes van naar buiten treden en naar binnen treden om vervolgens weer aan een nieuwe cyclus te beginnen. Bij gratie daarvan bestaat het hele universum, ons leven, het lichaam, de natuur. Dus ja – daar zit echt wel wijsheid in die we in ons dagelijkse ‘ratrace’ kunnen inzetten.

Of je nou een ratrace zit omdat je een uiterst drukke agenda hebt, of omdat je nou eenmaal van nature enorm enthousiast en out-going bent, omdat je momenteel gewoon snel stress ervaart, omdat je veel meer dan je lief is iedereen en alles buiten jezelf loopt te pleasen. Wat het ook is. We kennen allemaal het moment waarop we voelen, dat een pas op de plaats welkom is.

Elders schreef ik dat het ‘verteren’ van prikkels van essentieel belang is. Ook als het gaat om mooie prikkels. Net als voedsel dat je tot je neemt: als je het niet verteert krijg je er last van. Maar hoe doe je dat, verteren? Hoe kom je weer tot jezelf, na een reeks belevenissen waarin je je voornamelijk naar buiten hebt gericht?

Met de tijd heb ik zo mijn eigen manieren gevonden om naar binnen te keren, om te verteren in figuurlijke zin. Op niet alleen fysiek, maar ook mentaal, emotioneel en spiritueel niveau. Ik deel ze graag. En ik ben ook benieuwd naar jouw ervaringen met de storm van een deadline en jouw manier van naar binnen keren.

Mijn manier om te verteren is: naar binnen keren. Me eerst richten op mijzelf, wat nu nodig? ‘Egocentrisch’ mogen zijn van mezelf. Me even niet meteen eerst richten op mijn omgeving (manlief, kinderen, maar ook lieve mensen om mij heen die lieve berichten sturen, etc). Eigelijk zit het net anders. Mezelf eraan herinneren dat dat dus eigenlijk helemaal niet egocentrisch is. Het is een daad van liefde. Wanneer ik zorg voor mezelf kan  ik ook weer geven aan een ander. Als ik alles alleen maar weggeef, ben ik straks niet meer dan een lege theezeef. 

7 Manieren om weer tot jezelf te komen

Hieronder een paar manieren die mij zelf altijd helpen. Soms een aantal tegelijk, of achter elkaar, soms kies ik er eentje uit. Wie weet brengt het jou op je eigen ideeën voor jouw ont-haast-methode. Voor mij helpt het om:

  1. Om in de ochtend inspirerende teksten te lezen. Niet de opdracht aan mezelf een heel boek te lezen (en het dan ook nog te moeten samenvatten), want dan wordt het weer een to do. Maar b.v. een boek als dit te lezen, waarin je elke dag, of af en toe 1 bladzijde leest, me inspiratie voor die dag: “A year of miracles – Daily devotions and reflections”, van Marianne Williamson. Wonderlijk genoeg past bijna altijd de tekst precies bij wat me bezig houdt. Soms alle woorden, soms een paar zinnen. Als voorbeeld, vanmorgen (zoekend naar rust in mezelf) las ik dit:

    “Day 80 – Reflection on the holiness of a Quiet Moment – There’s always a way of relaxing into our center, letting other people have their say, knowing our being is even more radiant at times when we’re in a space of not-doing. When the ego steps back, the power of God steps forward. Too often we feel we’re invisible unless we’re making the cool comment, doing this or doing that. But we’re so much more powerful when grounded in silence. Taking a deep breath, knowing that what you don’t say can be as powerful as what you do say, thinking deeply about something before making a response – such actions leave room for the spirit to flow, to harmonize your circumstances and move them in a more positive direction. [… ]”

  2. Om in stilte buiten te zitten of uit het raam te kijken en de natuur te aanschouwen, de wolken en de lucht te bewonderen. Het geeft me het gevoel dat ik onderdeel ben van een groter geheel. Dat ik even niet hoef te doen, maar mag zijn.
  3. Mooie muziek te luisteren die me raakt in mijn ziel en mijn hart opent. Een paar voorbeelden (de links verwijzen direct naar Spotify):
  4. Om te creëren, vanuit het niets. Zonder doel, zonder verborgen agenda. Gewoon beginnen en wel zien wat er ontstaat. Niet omdat het iets moet worden, maar om je onbewuste ruimte te geven om hetgeen in en buiten je speelt te ‘verteren’. Dit ‘creëren’ kan in verschillende vormen, de ene keer doe ik dit, dan weer dat. Het is erg afhankelijk van de sfeer waarin ik me begeef en de stemming waarin ik verkeer, maar ook waar ik ben en wat ik tot mijn beschikking heb aan materialen:
    • Schilderen – Voorheen altijd op groot doek met acrylverf, grote bewegingen en heldere kleuren. Tegenwoordig liever aquarel (ben het nu aan het ontdekken), omdat ik merk dat hetgeen ik te verwerken heb (trauma’s en ervaringen van heftig ziek zijn en herstel daarvan) vragen om een zachtere verwerking.
    • Tekenen – Als ik toesta dat het niet hoeft te lukken en ik het van te voren niet bedenk, ontdek ik dat ik zomaar gezichten teken (terwijl ik echt geen gezichten of mensen kan tekenen). Laat eens los wat je denkt dat je kunt. Het is er allemaal al, echt. En er is ook niets mis om inspiratie op te doen, google eens op bepaald soort afbeeldingen en maak er dan het jouwe van.
    • Schrijven – Voor elke sfeer en gelegenheid en emotie past weer wat anders.
      • Gedichten, of Zieleroerselen zoals ik mijn eigen gedichten noem – Het werkt helend, schrijft in mijn geval snel weg, ik kan er gevoel, beeld en woord in kwijt. Vooral als ik me zwaar voel. Ik begin met een gevoel of een beeld en laat mijn pen dan schrijven. Als je het echt kunt loslaten wat de uitkomst is (en who cares, niemand die het ziet als je prut schrijft) – is mijn ervaring dat je ontroerd kunt worden door je eigen gedichten. Alsof een andere hand ze geschreven heeft.
      • Gedachten-krabbels. Geeft mij toestemming om waardevolle gedachtes op te schrijven, zonder dat de context moet zijn aangemaakt, het moet passen in een masterplan, etc. Al schrijven kom ik vaak tot ontdekkingen die ik daarzonder niet zag. Hoe onderwerpen gelinkt zijn, hoe dingen precies in elkaar zitten, wat waarbij helpt etc. Ik verzamel ze wel in 1 boek, zodat ik later, teruglezend, de gehele waarde kan zien. Meestal zit er ineens toch een rode draad in.
      • Schrijven rondom een thema of vraag. Of dat nou zou kunnen belanden in een blog of in een boek, of gewoon voor jezelf is: een tijd lang de wereld bekijken en je innerlijke wereld onderzoeken door een bepaalde ‘bril’ (thema/ vraag), levert bijzonder veel informatie en ervaring op. Mooi om erover te schrijven. In eerste instantie voor jezelf, maar uiteindelijk soms ook voor anderen.
      • Dank-dagboek schrijven. Elke dag aan het einde van de dag 5 dingen opschrijven waar je dankbaar voor bent. Let vooral op de kleine dingen die je vreugde gaven of je dankbaar maakte. “Joy” zoals het in het Engels veel mooier klink, heeft de hoogst mogelijke frequentie qua energie. Bewust zijn van waar je dankbaar voor bent draagt enorm bij aan je joy/ vreugde.
    • N.B. ik wil 3 dingen noemen als het gaat om creëren:
      • Creëren is voor iedereen. Hou op te denken dat creativiteit niet voor jou is (als je dat denkt). Het is een beperkte en onjuiste gedachte.
      • Ik creëer de afgelopen 10 jaar vanuit 3 uitgangspunten, die ik een ieder aanraadt (ik zal hier later in een nieuw blog nog eens op terugkomen, want ik merk dat veel mensen hierop vastlopen, zonde!):
        1. Alles is mogelijk
        2. Het kan altijd weer anders
        3. Het kan alleen mislukken als je te vroeg ophoudt.
      • Verwen jezelf met mooie materialen. Als je schrijft, schildert of tekent met als doel om weer tot jezelf te komen, om te genieten, om te ervaren – besteedt dan aandacht aan het materiaal. Koop een mooi schrijfboek (b.v. Paperblanks), kwaliteitspotloden i.p.v. die goedkope van je kinderen (b.v. Caran d’Ache), mooie verf (Windsor & Newton), goed papier, etc. Lekker voelend, mooi uitziend, etc. Alle zintuigen doen mee. Dat is deel van de pret.
  5. Om stil te zijn. Of je het nu mediteren noemt of niet. De ontdekking van het jaar vind ik dat dat geen moer uitmaakt. Het is zijn met wat is, en leren niet te haken in wat langskomt. Zijn met de stilte en alle onrust die je daarin tegenkomt. En dan ontdekken dat er tussen de pakketjes onrust ook kleine stukjes stilte zijn. Soms leidt dat naar een plek van stilte in jezelf. Soms hoor je een antwoord op een vraag die je hebt, soms komt er een betekenisvol beeld naar voren, soms gaat je aandacht uit naar een specifiek persoon. En soms is er niets dan chaos en drukte. En dat is dan ook oké. Want evengoed zul je merken dat je na een kwartier zijn met die chaos je toch anders voelt als je je ogen weer opent.
  6. Om zinnen, quotes of affirmaties op te schrijven met sierlijke letters, of mooi uit te printen en die aan de muur te hangen, op plekken waar ik ze op het juiste moment tegenkom. B.v. bij het tandenpoetsen, boven het aanrecht, naast de voordeur, op de wc, of op een altaartje. [Tegenwoordig schrijf ik teksten op de muur. Maar daar moet je a) veel muur voor over hebben en b) een beetje maf voor zijn. Het geeft wel erg veel joy, ik zal er nog eens een blog aan wijden. :)] Doel van de teksten is om jezelf te herinneren aan dat wat je ontdekt hebt dat voor je werkt, of dat waar je naar verlangt, maar je nog niet van nature doet of kunt. Het helpt je bewust te worden en geeft je gelegenheid te oefenen. Let op. Op een gegeven moment kun je voelen dat een bepaalde tekst niet meer voor je werkt. Of omdat je het tot je natuur hebt gemaakt, of omdat je ontdekt dat de strekking op de moment niet meer past. Zo had ik een klein jaar dit hangen boven mijn wasbak: “Don’t judge each day by the harvest you reap, but by the seeds you plant,”.  Lange tijd gaf dat moed, omdat ik merkte dat mijn leven zo ver weg leek van hoe ik het zou willen zien. Een maand geleden merkte ik ineens dat ik dacht: klaar ermee. Het is tijd om te oogsten. De strekking vind ik nog steeds mooi. Maar ik heb zelf op dit moment een andere affirmatie nodig. B.v.“Joy is what happens to us when we allow ourselves to recognize how good things are.” Een andere die me nu erg helpt, en toepasselijk is in dit blog: “The answer is in silence.”
  7. Om op YouTube voedende video’s te kijken. Langzamerhand ontdek je wel wat bij je past. Op dit moment. Ja, het vergt focus. Want YouTube is een doolhof, en onderweg kun je Facebook tegenkomen, of je email. Focus, niet doen, af! Hoewel ik over het algemeen de computer moet LATEN om naar binnen te keren, kunnen bepaald soort inspirerende mensen of projecten of video’s me er juist bij helpen. Ik zal een paar voorbeelden geven:
    1. “Human” MusSee over menselijkheid. Waanzinnig, adembenemend, voedend en ontroerend. Veel natuurschoon dat geen enkel woord nodig heeft, prachtige muziek die raakt en teksten van mensen over de hele wereld over leven en liefde. De complete film, in meerdere delen op YouTube te vinden
    2. Interview Marie Forleo met Elizabeth Gilbert over haar boek ‘Big Magic” (full interview). Verrassend diepgaand en tegelijkertijd praktisch en realistische kijk op de weg naar een vervullend leven.
    3. Korte krachtige fragmenten en full episodes van Oprah’s Super Soul Sunday, waarin ze spreekt met thought-leaders op het gebied van innerlijke groei. Heerlijk. Opzuigen al die wijsheid.
    4. Deze lijst is oneindig lang. Ik zal in de toekomst nog veel moois posten in deze categorie. Want beleven is fijn, maar delen nog leuker….! Als jij een goede tip hebt in deze rij dan ontvang ik graag jouw input. Wie weet kan ik een turbo-lijst creëren.

Ik ben enorm benieuwd naar hoe dit bij jou werkt

Wat helpt jou om terug te keren bij jezelf, op momenten dat je veel naar buiten bewogen hebt? Op welke manier werkt het?
Welke van bovenstaande vormen spreken jou aan? En hoe helpen ze jou?
Hieronder is plek om je reactie achter te laten, ik waardeer het enorm.