Adem

Schreeuwende kraters
met bloed doorlopen liefde
Schreeuwend naar lucht en ruimte
gillend van angst
trilend van paniek

De scheur in de aarde 
laat een nieuw licht schijnen
op een aanzwellende boosheid

Onderdrukte spanning staat op knappen
Lucht en ruimte 
nodig om te ademen

De hel van wanhoop
de kracht van agressie

De stap die groot is
om licht te laten schijnen op de boosheid
met het lelijke gezicht

Angst dat het gezicht mij opvreet
mij overmant met zwartheid

Hopend dat het er mag zijn
al is het maar voor even
Want lucht en ruimte heb ik nodig

om te kunnen ademen.


Bron: Gedicht ‘Adem’ geschreven door Leontine Vermeer Boxem, 16 november 2015